KABİLEDEN ÇEKİRDEK AİLEYE “ME TOO” HAREKETİ
-İSTANBUL-
Bazı kabilelerde “kadın-erkek” yerine “anne-baba” kavramları vardır. Her kadın ve erkek, biyolojik olmak zorunda değil, kabilenin bütün çocuklarına annelik babalık eder. Sistem bunun üzerine organize olmuştur. Bu, “açık” aile sistemidir.
Bizler gibi sözde gelişmiş ama özde ilkel toplumlarda “kapalı” aile sistemleri vardır. Genetik, her şeyin üzerindedir. Haliyle psikopatoloji denen ve tüm hayatın ağır aksak, eksik gedik, sakat geçmesine kapı aralayan durumun daha çocukken temeli atılır. “Kol kırılır, yen içinde kalır”, “Babadır annedir, döver de sever de”, “Öğretmenim, eti senin kemiği benim” denen, kırılmadık yeri bırakılmayan, yara bere içinde ruhlar…
Demirden bir aleti kullanabilmek için ehliyet zorunluluğu var ya; işte, ana babalık için de “tam ehliyetli olma” zorunluluğu getirilmeli. Üstelik biyolojik anne baba olsan da olmasan da.
Toplumdaki her çocuğa “tam ehliyetli” isen yaklaşabilmelisin, yoksa uzaklaştırma kararı ile 1 metre yanına bile yaklaşılmamalı hiçbir çocuğun.
Çocuklardan, bir toplumda yaşayan herkes tam sorumludur. Olmak zorunda. Batman ve İstanbul’da yaşanan istismarlar, her gün hayatın farklı katmanlarında yaşanan cinsel taciz, cinsel saldırı olayları… Daha çok, daha büyük ve daha kalabalık çıkmalı sesler.
Şimdilerde “Me Too” hareketi yeniden gündemde. Mühim ve kıymetli buluyorum. Uzun süredir en iyi hissettiğim, en “Oh, bir parça rahatladım” dediğim anlar, kadınların cesurca kendilerine tacizde bulunan kişileri ayan beyan yazdıklarını okuduğum bugünler.
Çocukken susturulmamış kişiler yetişkinliğinde de; evinde, işinde, sokakta her nerede olursa olsun karşılaştığı saldırılar karşısında pasif ve çaresiz hissetmiyor. En önemlisi, susmuyor!
“Me Too” hareketinin en önemli yanı, tacizcinin “Ben ne zaman deşifre olacağım, benim adım hangisi tarafından yayınlanacak?” uykusuzluğuna düşmesidir. 10 yılı aşkın süredir “istismar” çalışan biri olarak kesinlikle caydırıcılığına inanıyorum.
